Δύμη

Δύμη· πόλις Ἀχαΐας, ἐσχάτη πρὸς δύσιν, ὅθεν καὶ Καλλίμαχος ἐν ἐπιγράμμασιν (fr. 395 Pfeiffer) „εἰς Δύμην ἀπιόντα τὴν Ἀχαιῶν“. καὶ Δύμη ἡ χώρα πάλαι ἐκαλεῖτο, ἡ δὲ πόλις Στράτος, ὕστερον δὲ καὶ ἡ πόλις καὶ ἡ χώρα Δύμη ἐκλήθησαν. λέγεται καὶ πληθυντικῶς, ὡς Ἀπολλόδωρος (FGrHist 244 F 190) „τούτων ἀπέχουσα σταδίους ρκ ἐσχάτη κεῖται πρὸς δύσιν Δύμαι“. ὁ πολίτης Δυμαῖος. Ἔφορος κδ (FGrHist 70 F 84) „παραγενομένης δὲ τῆς στρατιᾶς εἰς τὴν Δύμην, πρῶτον μὲν οἱ Δυμαῖοι καταπλαγέντες“. καὶ Παυσανίας ζ (7,17,6) „Οἰβώτᾳ ἀνδρὶ Δυμαίῳ σταδίου μὲν ἀνελομένῳ νίκην“. καὶ πάλιν (7,17,9) „Δυμαίοις μέν ἐστιν Ἀθηνᾶς ναὸς καὶ ἄγαλμα“. καὶ ἐν τῷ η (8,1,2) „τὰ δὲ πρὸς Ἀχαΐαν Δυμαίων εἰσὶν ὅμοροι“. καὶ Ἀπολλόδωρος (FGrHist 244 F 191) ἢ ὁ τὰ τούτου ἐπιτεμνόμενος „τὴν δὲ χώραν ἔχουσι Δυμαῖοι“. καὶ Φίλιστος Σικελικῶν α (FGrHist 556 F 2) „ἐπὶ τῆς <ϛ> ὀλυμπιάδος, ἣν Οἰβώτας <ὁ Δυμαῖος> ἐνίκα στάδιον“. καὶ Ἀπολλόδωρος ἐν Χρονικῶν α (FGrHist 244 F 3) „πόλεμος ἐνέστη τοῖς τε Δυμαίοις <καὶ τοῖς ***>, ὅθεν <***>“, καὶ Θεόπομπος μ (FGrHist 115 F 194) „προστάται δὲ τῆς πόλεως ἦσαν τῶν μὲν Συρακοσίων Ἄθηνις καὶ Ἡρακλείδης, τῶν δὲ μισθοφόρων Ἀρχέλαος ὁ Δυμαῖος“. τὸ θηλυκὸν Δυμαία. Εὐφορίων (fr. 160 Lightfoot = fr. 121 Powell) „ἥτις ἔχεις κληῖδας ἐπιζεφύριο Δυμαίης“, διὰ τὸ πρὸς δύσιν ἐπιζέφυρον. Ἀντίμαχος δὲ (fr. 27 Matthews = fr. 27 Wyss) Καυκωνίδα φησὶν αὐτὴν ἀπὸ Καύκωνος ποταμοῦ, ὡς <τὰς Θήβας> Διρκαίας, ἔνιοι δὲ καὶ Ἀσωπίδας. διαστέλλεται δὲ τῆς Ἠλείας κατὰ τὴν Βουπρασίαν Λαρίσῳ τῷ ποταμῷ. λέγεται καὶ Δύμιος, ὡς Βοίβη Βοίβιος.