Δώριον

Δώριον· πόλις μία τῶν τριῶν. Ὅμηρος (Β 594) „καὶ Πτελεὸν <καὶ> Ἕλος καὶ Δώριον“. Δοσίθεος (FGrHist 54 F 2) ἐν αὐτῇ τῇ πόλει φησὶν ὑπὸ Θαμύρα εὑρεθῆναι τὴν Δώριον ἁρμονίαν. τὸ ἐθνικὸν Δώριος καὶ Δωριεύς καὶ Δωριάν καὶ θηλυκὸν Δωρίς. The page contains fragmentary Greek text continuing from a previous lemma entry, likely related to Δωρίς or Δώριον. It includes fragments reconstructed from other sources (e.g., Epaphroditos, Dositheos) mentioning Thamyras and the naming of Dorion. Text: ων· τὴν πρότε[ρον...] Δωρίδα καλ[ουμένην...] ᾤκισε· κυτι[...] ὕστερον οἵ μ[ετὰ...] ἐν Πελοπ[οννήσῳ...] μονα ἄρ[... σαν· τὸ δ[...] ἐν πεδ[ίῳ... Ἐπαφρό]διτος (fr. 69 Braswell/Billerbeck = fr. 28 Lünzner) ... ἐν Δωρίῳ τ[ῷ περὶ Μεσσήνην, καθά φησι Δωσίθεος (FGrHist 54 F 2), τὸν Θαμύραν εὑρεῖν τὴν] ἁρμονίαν καὶ τῆς [πόλεως ἐπώνυμον προσα]γορεῦσαι Δώριον. εἶ[ναι δὲ ταύτην τὸ σύστημα] οὗ πρῶτον ἐν δελ[φοῖς ἐπίδειξιν ποιήσασθαι]. Continuation of entry 253 (Δωρίς). The page contains fragmented text and citations regarding the Doric people and their migrations, including references to Thucydides (3,92,4) and Herodotus (1,56,2–3). Greek text includes: στήματι τούτῳ | ...ρεῦσαι τοὺς ἄλλους | ...ιοι γὰρ ἀφ’ ὧν | [τὸ ἐθνικὸν Δώριος. καὶ | Δωριεύ]ς ὡς Σουνιεύς ... γνώμην εἶχον τὴν ἀποικίαν ἐκπέμπειν τοῖς τε Τραχινίοις βουλόμενοι καὶ Δωριεῦσι τιμωρεῖν (Th. 3,92,4). Ἡρόδοτος δὲ ἐν τῇ α (1,56,2–3) περὶ τοῦ Δωρικοῦ γένους φησὶ πολυπλάνητον αὐτὸ καλῶν καὶ δεικνὺς οὕτως· „τὸ δὲ πολυπλάνητον κάρτα· ἐπὶ μὲν“. γὰρ Δευκαλίωνος βασιλέως ᾤκεε τὴν Φθιῶτιν, ἐπὶ δὲ Δώρου τοῦ Ἕλληνος τὴν ὑπὸ τὴν Ὄσσαν τε καὶ τὸν Ὄλυμπον χώρην καλεομένην Ἱστιαιῶτιν, ἐκ δὲ Ἱστιαιώτιδος ὡς ἐξανέστη ὑπὸ Καδμείων, ᾤκεεν ἐν Πίνδῳ Μακεδνὸν καλεόμενον, ἐντεῦθεν δὲ αὖτις εἰς τὴν Δρυοπίδα μετέβη, καὶ ἐκ τῆς Δρυοπίδος οὕτως ἐς Πελοπόννησον ἐλθὸν Δωρικὸν ἐκλήθη«. καὶ οἱ Κρῆτες Δωριεῖς ἐκαλοῦντο (τ 177) „Δωριέες τε τριχάϊκες δῖοί τε Πελασγοί«. περὶ ὧν ἱστορεῖ Ἄνδρων (FGrHist 10 F 16b), Κρητὸς ἐν τῇ νήσῳ βασιλεύοντος Τέκταφον τὸν Δώρου τοῦ Ἕλληνος, ὁρμήσαντα ἐκ τῆς ἐν Θετταλίᾳ τότε μὲν Δωρίδος νῦν δὲ Ἱστιαιώτιδος καλουμένης, ἀφικέσθαι εἰς Κρήτην μετὰ Δωριέων τε καὶ Ἀχαιῶν καὶ Πελασγῶν τῶν οὐκ ἀπαράντων εἰς Τυρρηνίαν. μέμνηται τῆς Δωρίδος τῆς Θετταλικῆς Χάραξ ἐν ζ (FGrHist 103 F 6) τῇδε γράφων περὶ Θεσσαλοῦ τοῦ Αἰάτου νικήσαντος τοὺς ἐν Ἄρνῃ Βοιωτούς· „ὁ δὲ Θεσσαλὸς οὐδὲ τῆς τετάρτης μοίρας τὴν ἐπωνυμίαν μετέβαλεν, ἀλλ’ Ἱστιαιῶτιν αὐτὴν ὡς πρὶν καλεῖσθαι εἴασε. κεῖται δὲ πρὸς δυσμῶν τῆς Πίνδου. Δῶρος δὲ αὐτὴν ὁ Ἕλληνος εἰλήχει τὰ πρῶτα καὶ Δωρὶς ἀπ᾿ ἐκείνου ἐκαλεῖτο πρότερον, ὕστερον δὲ Ἱστιαιῶτις μετωνομάσθη“.