Βηρυτός

…ὸ γὰρ θεόδοτος καὶ ἀθάνατος καὶ ἄμβροτος σύνθετα. τὸ δὲ χαρίσιος οὐ τοπικόν. περὶ τοῦ Περκώσιος ἐροῦμεν. τὸ δὲ « υ » μακρόν, Διονύσιος ὁ περιηγητής “καὶ Τύρον ὠγυγίην Βηρυτοῦ τ´ αἶαν ἐραννήν”. ὀξύνεται δ´ ὡς τρισύλλαβον καὶ μακρὸν ἔχει τὸ « υ », ὡς τὸ κωκυτός γωρυτός Καρδυτός πόλις. τὸ Σεβέννυτος τετρασύλλαβον. ἔστι καὶ πόλις Ἀραβίας, ἡ πρότερον καλουμένη Διόσπολις. τὸ ἐθνικὸν τὸ αὐτό.

…ποταμοῦ, κόρυνος, εὔθυνος, γηθόσυνος «γηθόσυνος δ´ οὔρῳ» (Od. ε 269), δεσπόσυνος, θάρσυνος, Λάβυνος. τὸ μέντοι Βιθυνός καὶ Μαριανδυνός ἐθνικά. Μαριάνδυνος δὲ βαρυτόνως κατὰ τοὺς Αἰολεῖς. τὸ μόσυνος βαρυνόμενον σημειῶδες καὶ μακρὸν ἔχει τὸ 'υ' (τὰ γὰρ ἔχοντα τὸ 'σ' βραχὺ ἔχει τὸ 'υ'). ἀπὸ γενικῆς γὰρ μετήχθη. αἱ δὲ γενικαὶ αἱ διὰ τοῦ 'νος' ὑπὲρ δύο συλλαβὰς ὑπάρχουσαι εἰ παραλήγοιντο τῷ 'υ', ἐκτεταμένῳ παραλήγονται, Φόρκυνος, Πόλτυνος· καὶ τὸ γέρυνος ὁ μικρὸ…